nieuwe

Traditioneel is de vulling samengesteld uit zoete rode bonenpulp (ANKO), maar er zijn ook veel voorkomende varianten op basis van witte bonenpulp of kastanjepasta of zelfs ijs.

Er wordt gezegd dat de naam "Monaka" van een gedicht van Minamoto No Shito, een dichter van de HEIAN-periode komt.

Er wordt gezegd dat bij een partij georganiseerd aan de keizerlijke rechter om de maan te bewonderen, de aanwezige lume's een verband hebben gevestigd tussen de maan die in dit gedicht wordt beschreven en de witte en ronde mochi die op de vergadering wordt geserveerd. Ze zouden deze traktaties "Monaka No Tsuki" (maan in het midden) hebben gedoopt, die het beeld van het gedicht en het uiterlijk van zoetwaren combineren.

Opgemerkt moet worden dat in het midden van de EDO-periode (1603-1868), een banketbakkerij genaamd "Monaka No Tsuki" werd verkocht door de Senbei-winkel in Yoshiwara.

Het was echter niet tot Meiji (1868-1912) dat het proces van garnering van Monaka en hen een meer functionele of decoratieve vorm geeft, is uitgevonden.

Daarom hebben deze kleine rompen populair geworden en worden ze nu in Japan beschouwd als een culinair kunstwerk, bekend om zijn rijkdom van texturen (fris of zacht) en smaken.

Monaka neemt een belangrijke plaats in in de Japanse gebakcultuur. De vulling en de vorm ervan evolueert in het algemeen volgens de seizoenen of vieringen van het jaar.